دل...

دل من آخرین جمعه سال

دل تو اولین روز بهار

و چه دورند و چه نزدیک بهم ....!!

رنج ها داستانش فرق می کند.....

هر چه انسان تر باشيم زخم ها عميق تر خواهند بود. هر چه بيش تر دوست بداريم بيش تر غصه خواهيم داشت . بيش تر فراق خواهيم کشيد و تنهائي هاي مان بيش تر خواهد شد.

شادي ها لحظه اي و گذرا هستند شايد خاطرات بعضي از آن ها تا ابد در ياد بماند ، اما رنج ها داستانش فرق مي کند تا عمق وجود آدم رخنه مي کند و ما هر روز با آن ها زندگي مي کنيم. انگار که اين خاصيت انسان بودن است!


(نامه به کودکي که هرگز زاده نشد : اوريانا فالاچي)

امتداد فاصله ها...

هر روز بی شما، به شما فکر می کنم
بر امتداد فاصله ها، فکر می کنم .....

سرفصل لحظه های دلم را ورق زدم
بر سال مرگ خاطره ها، فکر می کنم

فردا چه می شود ؟! به دلم بانگ می زنم
بر التهاب ثانیه ها، فکر می کنم .....

پیش از تو ای عزیز، دلم ساده دل نبود
دارم به سحر نام شما، فکر می کنم

دستم که می رسید به دستت، ولی نشد
بر بی اجابتی دعا، فکر می کنم......

آن قدر بی کسم ، که دراین شهر پرفریب ،
تنها نشسته ام، به خدا فکر می کنم .......

اهل التماس نباش...

 

هر چه از دست میرود بگذار برود.

چیزی که به التماس آلوده باشد نمیخواهم، هر چه باشد.

حتی زندگی...

( ارنستو چگوارا)

صحبت از کشتن ناخواسته ی عاطفه هاست ...

وحشت از عشق که نه 
ترس ما فاصله هاست 
وحشت از غصه که نه 
ترس ما خاتمه هاست 
ترس بیهوده نداریم 
صحبت از خاطره هاست 
صحبت از کشتن ناخواسته ی عاطفه هاست 
کوله باریست پر از هیچ که بر شانه ی ماست 
گله از دست کسی نیست 
که مقصر دل دیوانه ماست .....

(قیصر امین پور)